Zawsze trzeba dać drugą szansę, D.Gąsiorowska, Obietnica Łucji

Człowiek jak kot często chodzi własnymi drogami. Prawda jest taka, że przeznaczenia nikt nie uniknie. 

  Łucja myślała, że przeszłość ma lata świetlne za sobą, a tak naprawdę żyła ona w niej jak cień nie pozwalając jej uciec. Nawet ucieczka z Wrocławia na daleką wieś Różany Gaj nie przyniosła jej uspokojenia. Mimo to znalazła tam azyl, ale przeszłość czuwała nad nią. Łucja musiała zmierzyć się ze swoimi demonami przeszłości i dokonać aktu przebaczenia własnej matce.  Na życiu Łucji zadrą był brak miłości matki, która po śmierci braciszka Łucji nie potrafiła okazywać jej uczuć. Chowała wszystko w sobie. Nie na darmo Eleonora uważana za miasteczkową wariatkę nazwała ją Skrzywdzonym Ptakiem. 

Nie wszystko jest takie jakie się wydaje. Eleonora wcale nie jest wariatką ani niemową, ale starszą panią, która wie więcej niż się wydaje. Tytułowa obietnica zaważy na losie Łucji. Składa ją ona Ewie matce dziewczynki, która wydaje jej się tak podobna do niej, gdy miała tyle samo lat. Ma się zajmować Anią do czasu odnalezienia jej taty – Tomka. Łucja ma z tym duży problem. Mimo że poznaje Tomka w pobliskiej miejscowości na wernisażu artystki Adeli to nie potrafi mu powiedzieć prawdy. A on przecież nie wiedział, że Ewa urodziła mu córkę. Niestety, kiedy za długo ukrywamy prawdę ktoś nas w tym wyręcza. 

Adela , a właściwie Izabela córka pani Matyldy to czarna owca rodziny. Nie udało się jej osiągnąć sławy na której jej zależało. To ona w brutalny sposób przekazuje Tomkowi tę wiadomość. 

Mamy w tej historii ukazaną przemianę nie tylko Łucji,ale też Izabeli. 

Dużą rolę w tej powieści odgrywa przyroda to ona nadaje rytm tej opowieści. Poza tym tajemniczy pałac nadaje tej historii rysy zagadkowości tak, jak postać Eleonory. Jest to piękny debiut, pełen nadziei i miłości, ale też o tym,że warto dać bliskim drugą szansę.